เรื่องราววุ่นๆของนายทหารหญิง

       หายไปนานอย่าสงสัย เพราะว่าการเรียนมันยุ่งยากมากกว่าที่ทหารฉีคิด บางครั้งงานกลุ่มก็กลายเป็นงานเดี่ยวไปได้โดยไม่รู้ตัว ฮิฮิ.... อย่าไปคิดมากเรื่องนี้เหมือนทหารฉีนะ เดี้ยวแก่เร็วเป็นยายซิ้มหรอก ฮาฮา!!!!

       ต้องยอมรับว่า3-4 อาทิตย์ที่ผ่านมาเครียดมาก บางวันไม่อยากทำอะไรเลยจริงๆ แต่หน้าที่ การงาน ความรับผิดชอบและคุณธรรมบังคับให้ต้องปฏิบัติ มี่ทั้งเพื่อน พี่ น้อง การงานที่ถ้าหากทหารฉีไม่ลงมือทำตามอารมณ์แล้ว จะเกิดความเดือดร้อนไปตามๆกัน เพราะฉะนั้น จงคิดว่ามันผ่านไปแล้ว และร้องตะโกนออกไปดังๆว่า

อย่าได้แคร์........

       หลายๆเรื่องที่เข้ามาในช่วงนี้ มีเรื่องหนึ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น และทหารฉีก็มาคิดทบทวนว่า ทำไมเราต้องนำเรื่องนี้มาคิดด้วยนะ เป็นเรื่องของความเป็นเพื่อน เพื่อนที่เรารู้จักกันมาและมีกิจกรรมต่างๆร่วมกันหลายครั้งเช่น MSN FACEBOOK ฯลฯ จนวันหนึ่งความสัมพันธ์ที่เป็นเหมือนกับสายฝนปรอยๆ ค่อยๆหนักขึ้นมาเรื่อยๆ แต่เดี๋ยวก่อนนะ ทหารฉีอยากบอกว่า พื้นที่ภายในใจของทหารฉีตอนนี้แห้งแล้งมากและไม่ต้องการฝนในตอนนี้เพราะอยากจะอยู่ตัวคนเดียวซักพัก แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายที่มีหลายๆคนด้วยนะ เกิดฝนตกขึ้นมาในใจของพวกเขา และเริ่มแรง แรงขึ้น จนเกืดนำป่าไหลหลากลงมา แบบว่าทหารฉีไม่รู้ตัวมาก่อน เมื่อจู่ๆก็เกิดประโยคบอกเล่า(ที่ต้องการคำตอบ)ขึ้นมา

   ประโยคนั้นทำให้ทหารฉีกลัวแทบฉี่ราด เหมือนเป็นคนกลัวฝนยังไงไม่รู้ ทหารฉียอมรับว่ายังไม่พร้อมและยังไม่พร้อม ขอย้ำอีกครั้งว่ายังไม่พร้อม กลัวว่าสายน้ำในครั้งนี้จะรุนแรงเกินกว่าที่จะต้านทานไหวและกวาดทุกสิ่งไปกับสายน้ำจนไม่เหลือสิ่งใดไว้ให้ทหารฉียึดเกาะ ถ้าวันใดน้ำลดแล้วหายไปตลอดกาล ทหารฉีจะเหลือสิ่งใดในเมื่อสายน้ำนั้นพัดพาทุกอย่างไปหมดแล้ว ไม่เหลือแม้คำว่าเพื่อน

       ใครบอกว่าสายน้ำนั้นน่ากลัว หลายคนอาจจะเถียงขึ้นมา ทหารฉีก็ไม่เถียงเจ้าค่ะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายน้ำน่านที่ไหลผ่านหน้าบ้านพักทหารฉี มันสวยและใสมากๆ เวลาทหารฉีต้องการกำลังใจจากบางสิ่ง ทหารฉีจะขี่มอเตอร์ไซด์คันน้อยๆ บางทีก็ขับรถยนต์คันเล็กๆ ไปที่ริมน้ำ มองการเคลื่อนไหวของสายน้ำ ดูแล้วก็อ่อนโยน แต่บางครั้งก็เชี่ยวกราดอย่างเหลือเชื่อ แต่ถ้าหากทหารฉีไม่ตกลงไปในน้ำแล้ว(ทหารฉีว่ายน้ำไม่เป็น) ทหารฉีก็มองว่าสายน้ำนั้นดูสวยงาม เป็นความชุ่มฉ่ำที่ได้รับจากสายน้ำ

วันนี้ขอตั้งหัวข้อในการวิจัยให้เพื่อนๆคิดกันนะเจ้าค่ะ

สายน้ำและคำว่าเพื่อนส่งผลอย่างไรต่อหัวใจคุณ

ส่งบทที่ 2 แนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องมาได้ที่ BIOG นี้ค่ะ

เมื่อหลายยยยยยยยย.........................วันก่อน........

ทหารฉีได้เข้ากรุงเทพมหานคร...

เพื่อเป็นตัวแทนหน่วย...

ลงนามถวายพระพรในหลวง ณ รพ.ศิริราช

ก็เลยมีเรื่องมาเล่าให้ฟัง......

                เมื่อวันที่ 7 กรกฏาคม 2553 ทหารฉีต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ตี 4.30 น. เพื่ออาบน้ำ แต่งตัว ให้เสร็จก่อนเวลา 5.45 น. เชื่อป่ะค่ะท่านผู้ชม ผู้ฟัง ผู้อ่าน.... ทหารฉีไม่เคยหลับตาอาบน้ำมาก่อน ก็ต้องทำในวันนี้ สู้ตายค่ะ เพื่อในหลวงของเราชาวไทย

              ถ้าใครเดินไปเดินมาแถวๆค่ายทหารฯ จะเห็นนายทหารดาวเดียว แต่งกายเต็มยศ ทุกอย่างเรียบร้อยตั้งแต่ศีรษะจรดปลายรองเท้า กระเป๋าถือที่บรรจุชุดลำลองและรองเท้าเพื่อเปลี่ยนเวลากลับหรือการแวะพักตามรายทาง พร้อมหมอนรองคอสีฟ้าเป็นน้องหมาหน้าตาแป้นแล้น หูยาว อยู่บนคอทหารฉียืนหลับรอรถตู้มารับที่หน้าบ้าน......... เป็นภาพที่น่าชมมากเลยง่ะ ทหารท่านอื่นอย่าเอาเป็นแบบอย่างนะเจ้าค่ะ แต่งซะเต็มยศแต่มีหมอนรองคอหัวน้องหมา ยืนหลับอยู่หน้าบ้าน ฮิฮิ....... โชคดีนะที่ไม่มีใครเห็นทหารฉี ฮาฮา.....

              ทหารฉีพร้อมคณะนายทหาร 2 รถตู้มุ่งหน้าเข้ากรุงเทพฯในเวลา 6.00 น. ฮือๆๆ............ ง่วงด้วย หิวด้วย ..... แต่ต้องอดทนค่ะ เป็นทหารซะอย่าง แค่นี้สบายมาก............ ไปทานข้าวเข้าที่ไหนทหารฉีก็จำไม่ได้ เพราะนอนมาตลอดทาง ฮาฮา..... ปรกติเวลาเดินทาง ทหารฉีชอบเก็บภาพคนนอนน้ำลายยืด แต่ครั้งนี้กลัวกรรมตามทันก็เลยตกลงกับพี่ๆว่าเราจะสงบศึกกัน ถ้าไม่ทำอย่างนี้ต้องมีคลิป ฉาวหลุดออกมาแน่ๆ ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า.............

              และแล้วก็มาถึงศิริราชจนได้ ถิ่นเก่าทหารฉี มองไปเห็นโดมท่าพระจันทร์งามสง่า แต่วันนี้ทหารฉีข้ามฟากไปไม่ได้เพราะมีภารกิจอันใหญ่หลวงกว่าที่ต้องทำ............. นั้นคือถวายพระพรในหลวงนั้นเอง เวลานั้นก็บ่ายโมงกว่าแล้ว คณะนายทหารก็ได้เวลารับประทานอาหารเที่ยง แต่ทหารฉีกับพี่ๆทหารหญิงขอตัวไปทานสมูทตี้ของ S&P ฮิฮิ....... ที่อุตรดิตถ์ไม่มีขายนี้หว่า........... ได้โอกาสแล้วก็โซ้ย! อืม...........!!!!!!!!!!!!!! มันหวาน มันนุ่มลิ้น มันละเลียด มันกลมกล่อม.......... อู้ว!..............สวย เริ่ด เชิด อร่อย.................. สาธุ!ถ้าปี 2012 โลกจะแตกจริง ขอให้ S&P มาตั้งสาขาที่อุตรดิตถ์ก่อนเถอะ .... เพี้ยง!

            เวลาที่รอคอยมาถึง เมื่อประธานในการถวายพระพรครั้งนี้มาถึง เราก็ได้ถวายความเคารพด้วยความจงรักภักดี และขอให้พระองค์หายจากอาการประชวร อายุยืนหมื่นปี หมื่นๆปี เฮ้ย! ไม่ใช่หนังจีนนะ เอาใหม่........ ขอให้พระชนม์มายุยิ่งยืนนาน ขอจงทรงพระเจริญ!!!!!!!!!!!!!!

            จากนั้นก็ได้ไปลงนามถวายพระพร พร้อมรับของที่ระลึกเป็นรูปในหลวงและพระราชดำรัสที่เป็นมงคล ทหารฉีจะเอาไปฝากคุณนายแม่ของทหารฉี คุณนายแกชอบมาก ในฐานะลูกที่ดี ทหารฉีก็เลยขอเค้ามาได้สองใบ ฮิฮิ............. หน้าตาไม่ดีทำไม่ได้นะเนี่ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

             เมื่อเสร็จสิ้นภาระกิจ ทหารฉีอยากจะเปลี่ยชุดมาก แต่ด้วยความเกรงใจท่านผู้ใหญ่ระดับนายพล ทหารฉีเลยแอบเก็บตัญหาของตนเองไว้ภายใน (เศร้า!) จากนั้นก็แวะทานอาหารเย็นที่สิงห์บุรี ทู้กท่านค่ะ................. ผู้ใหญ่ระดับนายพลที่ทหารฉีเกรงใจนั้น.......... ได้ทำการแปลงร่างตัวเองในรถเป็นครึ่งท่อนด้วยเสื้อเชิ้ตแบบสบายๆ โดยมีทหารฉีนั่งมองตาปริบๆด้วยความเกรงใจ เหอะๆๆๆ............ ให้ฉันเป็นนายพลก่อนเถอะ เดี้ยวววววววววววววว............???????????????

            ทหารฉีด้วยความที่เป็นนายทหารดาวเดียวที่ต่ำต้อย ก็เลยเดินจะไปนั่งโต๊ะที่ไม่มีเจ้านายมากนักนั่งอยู่ แต่แล้วสวรรค์หรือนรกก็ไม่รู้กลั่นแกล้ง

           พันโท : ฉีน้อย! มานี้..........มานั่งโต๊ะนี้ ข้างๆท่านตรงนี้

           ร้อยตรี (ทำตาปริบๆ) : เจ้าค่ะ

           พลตรี : ฉีน้อยดื่มอะไร?  เอาเบียร์ป่ะ น้องเอาเบียร์มาหนึ่งแก้ว

           ร้อยตรี (ทำตาปริบๆ) : ขอบคุณค่ะ แต่ในเครื่องแบบไม่ดื่มค่ะ

           พลตรี : ไม่เป็นไรอนุญาติ

           พันเอก : ทานปลาซิ อร่อยนะ

           ร้อยตรี  : เจ้าค่ะ

           พันเอก(อีกคน) : น้ำจิ้มนี้อร่อยนะ (ยกมาให้)

          พลตรี : ต้องกินเนื้อที่แก้ม อร่อยที่สุด มานี้ เดี้ยวแกะให้... ได้แล้ว ลองดูสิ(ตักมาวางไว้ให้ที่ช้อน)

          ร้อยตรี (ตักเข้าปาก) : อร่อยที่ซู้ดดดดดดดดดดดเจ้าค่ะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

         จากนั้นทหารฉีก็กินอย่างเดียว ไม่สนใจใคร แต่ดูแลเรื่องเครื่องดื่มให้ท่านๆด้วยค่ะ (ทำหน้าที่ตอบแทนแก้มปลาหน่อย)  ทานเสร็จแล้วก็กลับ และทหารฉีก็นอนตลอดเวลา คงเป็นเพราะแก้มปลาแน่ๆ....ฮาฮาฮา...... นี้แหละค่ะ เจ้านายทหารฉี ท่านน่ารักมากมาย ดูแลลูกน้องดีมากๆ ขอเสียงปรบมือให้ท่านหน่อยคาะ (แปะ แปะ แปะ แปะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

          วันนั้นกลับมาถึงบ้านก็ละครหลังข่าวจบพอดี แตทหารฉีไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรทั้งนั้น อาบน้ำเสร็จก็นอนตายไปเลย

ถึงแม้จะเหนื่อยขนาดไหน

ทหารฉีก็ไม่บ่นค่ะ

เพราะว่าภาระกิจในครั้งนี้

ทหารฉีทำเพื่อในหลวงเจ้าค่ะ...............

               สำหรับเพื่อนๆที่อยากเห็นทหารฉี ก็ลองไปดูข่าวย้อนหลังได้ค่ะ ตอนข่าวในพระราชสำนัก เวลาประมาน 20.00 น. ทหารฉีออกทุกช่องเจ้าค่ะ แต่หลายคนบอกว่า ช่อง 5 เห็นชัดที่สุด เพื่อนๆคนไหนสนใจ ก็ลองเข้าไปชมกันได้ และก็ลองทายกันดูว่าทหารฉีคือคนไหน??????????????

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ.......

สวัสดีอีกครั้งเจ้าค่ะ

หลังจากที่บ้านเมืองสงบลงอีกครั้ง

คราวนี้เรามาสนุกกันบ้าง

ด้วยงานราษฎ์............................

 มันคืออะไรใช่ไหมค่ะ ฮิฮิ!!งานที่ว่าเนี้ย.........มันคืองานที่นายทหารทุกคนจะต้องเคยประสบมา ไม่มากก็มากที่สุด...เหอะๆ

เอาเป็นว่ามาดูงานเหล่านั้นกัน.............

งานที่ว่านั้นเป็นงานบุญงานกุศลและอกุศลทั้งหลาย ที่ทางผู้มีจิตศรัทธาและเจ้าภาพงานต่างๆเชิญเราร่วมในพิธีและงานที่ทหารอย่างทหารฉีได้รับคำสั่งให้ไปร่วมพิธี

อยากจะบอกว่า.......................    เยอะมากกกกกกกกกกกกกกก....................

เยอะมากแค่ไหน ก็เอางานที่พี่น้องทุกท่านได้รับเชิญคูณด้วยสิบเจ้าค่ะ  นั้นแหละคืองานที่ทหารฉีต้องออกไปร่วมงานในทุกเดือน

แต่ทหารฉีก็ไม่เคยบ่นนะ(แล้วที่เขียนมาทั้งหมดไม่เรียกว่าบ่นเหรอยะ) เพราะว่าทุกงานนั้น เจ้าภาพและผู้บังคับบัญชาเห็นว่าเรามีความเหมาะสมและสามารถเป็นตัวแทนของหน่วยงานได้ ซึ่งในฐานะที่ทหารฉีเป็นทหารและเป็นเพื่อนร่วมสังคม ทหารฉียินดีและเต็มใจช่วยเหลืองานเหล่านั้นสุดความสามารถ ไม่ว่าจะให้ทหารฉีทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น (ยกเว้นออกตังค์ เหอะๆ)

แต่ว่าบางงานนั้น ทหารฉีก็ทำเปิ่นไปบ้าง ฮาฮา.... ก็ทหารฉีไม่เคยทำมาก่อนนี้หนา .....................

มีอยู่งานหนึ่งเป็นงานศพ ทหารฉีเป็นนายทหารคนเดียวที่ไป และทางเจ้าภาพให้ทหารฉีเป็นแขกผู้ใหญ่ที่ต้องไปถวายผ้าไตรก่อนที่จะเผาศพ.......................

ตั้งแต่เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ ทหารฉีไม่เคยเป็นผู้หลักผู้ใหญ่อย่างนี้มาก่อน ยิ่งเป็นงานที่ทุกคนจะต้องจ้องมองอย่างนี้ ทหารฉีจะทำยังไงดีนะ ติ๊กต๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เอาอย่างนี้หล่ะกัน ทำตามชาวบ้านเค้าแล้วก็รีบไปนั่งกับที่ดีกว่า แหะๆๆๆๆ  หวานหมู.................. ฮิฮิฮิ...........

ว่าแล้วทหารฉีก็เดินไปด้วยความมั่นใจ(นิดเดียว) เด็ดเดี่ยว(เดี่ยวจริงๆ)  มาดมั่น(ดีนะที่เป็นนางเอก เหอะๆ) ชาตินักรบ(รบเมื่อไรว่ะ) โอ้ว! เป็นการเดินบนกลีบกุหลาบ ไม่มีหลุมให้สะดุดเลย ฮิฮิ!!!!!

จากนั้นทหารฉีก็เดินขึ้นบนเมรุเผาศพ วางผ้าไตร แล้วรีบเดินกลับด้วยความโล่งอก รอดแล้วเรา ฮาฮา...........

กลับมาที่นั่งแล้วก็ยิ้ม ว่าแต่ทำไมเจ้าภาพถึงมองเราอย่างนั้นนะ คงทึ่งในความสวยของเราหล่ะสิ ฮิฮิ.......

ทันใดนั้น ทหารฉีมองไปที่เมรุ ผู้ใหญ่ท่านอื่นที่ไปวางผ้าไตรหลังทหารฉียังยืนกันอยู่ครบทุกคน เพื่อให้พระมารับผ้าไตร ยกเว้นผ้าไตรของทหารฉีที่เหลือแต่พระกับผ้าไตรเท่านั้น เวรกรรม!!!

ขอให้ท่านรับผ้าไตรไปแล้วกันค่ะ ทหารฉีไม่รู้นี่หนาว่าจะต้องยืนรอด้วย ไม่มีใครบอกเลย ดีนะที่หน้าตาดี ผู้ร่วมงานและเจ้าภาพคงให้อภัยได้ เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สงสารแต่ศพที่อยู่ในโลง ที่คงบ่นอุบว่า ไปเชิญมันมาจากไหนว่ะ!!!! กรูจะตายตาหลับไม๊หล่ะเนี้ยะะะะะะะะะะ......

 อฉีรา ปรมาลาภา

 ความไม่มีฉี เป็นลาภอันประเสริฐ

สวัสดี............. เหล่าพี่น้องทุกสี

ทหารฉีขอให้ประเทศไทยจงสงบ ด้วยสันดิ...

ดีกว่าได้ชัยชนะบนกองเลือดพี่น้อง  ชาวไทย....

เมืองแห่งรอยยิ้ม และความสงบ...

ช่วงนี้ทหารฉีเข้ามาอบรมเรื่องการจัดหาที่ กทม. อบรมสองสัปดาห์ วันนี้ก็เข้าวันที่สี่แล้ว แต่อย่าถามว่าทหารฉีได้อะไรบ้าง เพราะทหารฉีได้มาหลายอย่าง ยกเว้น...... ความรู้

สิ่งหนึ่งที่ได้รับคือ มิตรภาพ ที่ทหารฉีคิดว่า ถ้าทหารฉีไม่ได้เข้ามาอบรม คงไม่มีวันที่จะได้พูดคุยกับนายทหารยศเยอะๆหรือเหล่าเสธฯด้วยความรู้สึกที่เป็นเหมือนพี่น้อง...  เล่นบ้าง... เรียนบ้าง... ทำกิจกรรมร่วมกันบ้าง...  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เหล่าพี่ๆกลุ่มนี้มาจากทั่วประเทศ ที่นานๆทีจะได้มีโอกาสรู้จักโดยไม่ต้องไปยังจังหวัดนั้นๆ...

มาอยู่หอเพื่อนหลายๆวัน รู้สึกเกรงใจมันมากเลย แตทหารฉีก็ไม่รู้ว่าจะทำไง ในเมื่อมันหลวมตัวมาเป็นเพื่อนทหารฉีเอง ฮาฮา.....

การเดินทางก็นั่งเรือจากท่าเรือวัดวรจรรยาวาส มาลงที่ท่าเรือบางโพ สิริรวมแล้วใช้เวลาเดินทาง หนึ่งชั่วโมงกับอีกสิบนาที ทหารฉีนนั่งหลับไปสามตื่นค่อยถึงที่โรงเรียน แต่ทหารฉีก็ไม่ย่อท้อ เพราะคิดว่านั่งเรือดีกว่าไปทางบกฝ่าม๊อบเสื้อแดงไป ฮาฮา............

ทุกวันนี้ทหารฉีทำตัวเหมือนดาราเกาหลี ที่ต้องใส่เสื้อแขนยาวตลอดเวลา ไม่ใช่ใส่คลุม แต่ใส่แล้วรูดซิปไปถึงคอหอย อยากจะบอกว่า ............... ร้อยซิบหาย...................... ทหารฉีไม่อยากทำตัวเด่นให้เป็นที่ต้องสงสัย เด๋วทหารฉีอาจโดนดักตบได้ ฮาฮา................. แฟนๆไดอารี่ทหารฉีที่เป็นเสื้อแดง  วานกรุณาช่วยบอกพลพรรครักแดงทีว่า หากเห็นทหารหญิง หน้าตาดีๆ เดินไปเดินมาแถวๆท่าเรือ ก็อย่าได้มาสนใจทหารฉีเลยค่ะ ปล่อยทหารฉีไปเถอะ เค้ากลัวนะตะเองงงงงงงงงงง.......................

เป็นอันว่า การเข้ากทม.ในครั้งนี้ของทหารฉี ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลยเจ้าค่ะ รถก็ติด คน(เสื้อแดง)ก็เยอะ เงินก็ไม่มี แถมยังอาจจะตกเป็นเป้า M79 ก็ได้ เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.................

มากทม.คราวหน้า ก็ขอให้ทุกอย่างสงบ อยู่อย่างสันติ หันหน้ามาคุยกัน ยอมเสียบ้างดีกว่าทรนงตนว่าตนถูก แล้วประเทศไทยจะไม่ต้องนองเลือด...........

สบายดีกันทุกคน............